منصور گفت : از او [ امام صادق عليه السّلام ] بپرس . گفت : مىخواهم از تو سؤال كنم . منصور گفت : از او بپرس . رزام به امام صادق رو كرده گفت : دربارهء نماز و حدودش برايم بگو . حضرت فرمود : نماز چهار هزار حدّ دارد كه تو دربارهء آنها مؤاخذه نمىشوى . گفت : حدودى كه نمىتوان ترك كرد و نماز بدون آنها كامل نيست برايم بگو ! حضرت فرمود : نماز كسى درست است كه داراى طهارتى كامل و كمالى به سر حدّ بلوغ باشد نه تباه‌كننده باشد نه منحرف ، بشناسد و بايستد و در پيشگاه حقّ ، سر تسليم فرود آورده ثابت بماند و در ميانهء بيم و امّيد و بىتابى و شكيبايى به نماز ايستد ، چنان‌كه گويى نويدهاى رحمت براى او ساخته شده و تهديدهاى عذاب همگى بر او باريده ، متاع خويش را نثار كند و هدف اصلى در نظرش مجسّم شود و خون دل در راه خدا نثار كند و به ميانهء راه ميل كند ، چيزى از امور دنيوى در نظرش نباشد ، همهء رشته‌هاى پيوند به غير خدا را بگسلد ؛ همان خدايى كه در نمازش او را قصد كرده و به بارگاه او راه يافته و به عطاى او چشم دوخته است . كسى كه چنين نمازى بخواند ، نمازى خوانده كه دستور داده شده ، و دربارهء آن گفته‌اند : نماز ، انسان را از هركار زشت و منكرى بازمىدارد . « 1 » آنگاه ، منصور به امام رو كرده گفت : اى ابا عبد اللّه ، دائما ، از درياى فضل تو جرعه مىنوشيم و به اين اميد جوار تو را مىجوييم ، نابينا را روشنايى مىدهى ،

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 84 ، ص 250 ، ب 16 ، ح 45 در كتاب پرواز در ملكوت ج 1 صفحه 12 به بعد ، در شرح اين حديث بحثى كامل مطرح شده كه ما تنها به منظور درك حديث قسمت‌هايى از آن را از نظر خوانندگان مىگذرانيم : منظور از طهارت كامل طهارتى است كه تمام وجود انسان را از ظاهر و باطن و قلب و فكر ، فرا مىگيرد و هيچ نقطه‌اى از وجودش آلوده به نجاست گناه و لوث رذائل اخلاق نباشد . و كمالى به سرحدّ بلوغ ؛ يعنى ، به مقام ولايت اهل بيت معرفت داشته و معتقد به وصايت و امامت امير الحسن و فرزندان معصومش باشد . نه تباه‌كننده نه منحرف ؛ يعنى ، نه اجتماع را به تباهى كشاند و نه خود به سوى ديگران - غير اهل بيت - منحرف شود .